احكام سر بريدن و شكار حيوانات مسئله 2886 - اگر حيوان حلال گوشت را به دستورى كه بعداً گفته مىشود سر ببرند ، چه وحشى باشد و چه اهلى ، بعد از جان دادن ، گوشت آن حلال و بدن آن پاك است ، ولى بهيمه‌اى كه انسان با آن وطى و نزديكى كرده و يا حيوانى كه نجاستخوار شده ، اگر به دستورى كه در شرع معيّن نموده‌اند آن را استبراء نكرده باشند ، بعد از سربريدن گوشت آن حلال نيست . و همچنين است گوسفندى كه شير خوك خورده تا بزرگ شده است . مسئله 2887 - حيوان حلال گوشت وحشى مانند آهو و كبك و بز كوهى ، و حيوان حلال گوشتى كه اهلى بوده و بعداً وحشى شده مثل گاو و شتر اهلى كه فرار كرده و وحشى شده است ، اگر به دستورى كه بعداً گفته مىشود آنها را شكار كنند پاك و حلال است ، ولى حيوان حلال گوشت اهلى مانند گوسفند و مرغ خانگى ، و حيوان حلال گوشت وحشى كه به واسطه تربيت كردن اهلى شده است ، با شكار كردن پاك و حلال نمىشود . مسئله 2888 - حيوان حلال گوشت وحشى در صورتى با شكار كردن پاك و حلال مىشود كه بتواند فرار كند يا پرواز نمايد . بنابراين بچّه آهو كه نمىتواند فرار كند ، و بچّه كبك كه نمىتواند پرواز نمايد ، با شكار كردن پاك و حلال نمىشود . و اگر آهو و بچّه‌اش را كه نمىتواند فرار كند ، با يك تير شكار نمايند آهو حلال و بچّه‌اش حرام است . مسئله 2889 - حيوان حلال گوشتى كه مانند ماهى خون جهنده ندارد ، اگر به خودى خود بميرد يا به غير دستور شرعى در صيد آن ، عمل شود پاك است ، ولى گوشت آن را نمىشود خورد .